Najważniejsze zmiany w ustawie o CIT mające wejść w życie z dniem 1.01.2023 r. – cz. 1.

Nowości w cenach transferowych

 1.) Uchylenie przepisów dotyczących pośrednich transakcji rajowych

Następuje uchylenie przepisów w zakresie obowiązków dla pośrednich transakcji rajowych. Podatnicy nie będą już musieli weryfikować swoich kontrahentów pod kątem tego, czy są rzeczywistymi właścicielami płatności wynikających z realizowanych z nimi transakcji.

2.) Podniesienie progów dokumentacyjnych dla bezpośrednich transakcji rajowych

Progi dokumentacyjne dla transakcji realizowanych bezpośrednio z podmiotami z rajów podatkowych zostały podniesione i wynosić będą (zarówno dla transakcji z podmiotami powiązanymi, jak i niepowiązanymi):

– 2,5 mln zł – w przypadku transakcji finansowych,

– 500 tys. zł – w przypadku transakcji niefinansowych.

Doprecyzowanie sposobu ustalenia limitu kosztów finansowania dłużnego

W 2022 r. zmianie uległ art. 15c ustawy o CIT. Od 1 stycznia br. limit kosztów finansowania dłużnego to 30% EBITDA lub 3 mln zł. Nowe brzmienie tych przepisów zostało negatywnie odebrane przez podatników, ponieważ w przypadku ich potencjalnie niekorzystnej dla podatników interpretacji organy podatkowe mogą oczekiwać, że podatnik zaliczy do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego odpowiadające mniejszej z powyższych wartości. Taka ewentualna nieprzychylna interpretacja polegałaby na tym, że podatnik byłby zmuszony do stosowania kwoty 3 mln zł lub 30 % wskaźnika EBITDA – w zależności od tego, która z nich jest niższa.

Zmiana wprowadzona w nowelizacji z 7 października 2022 r. wprowadziła wersję przepisu w korzystnym dla podatnika brzmieniu – podatnik może zastosować limit odliczenia w wysokości 3 mln zł albo 30 % EBITDA, w zależności od tego, która kwota jest w jego przypadku wyższa. Przepisy w nowym brzmieniu stosować się będzie do kosztów finansowania dłużnego poniesionych już od 1 stycznia 2022 r.

Ograniczenia w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów wydatków na transakcje kapitałowe

Od 1 stycznia 2022 r. wprowadzone zostało nowe wyłączenie z KUP –  całkowity zakaz rozliczania podatkowego kosztów finansowania dłużnego zaciągniętego od podmiotów powiązanych, przeznaczonego na uzyskiwanie przychodów z zysków kapitałowych (np. na nabycie udziałów/akcji).

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o CIT w obecnym brzmieniu, nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego uzyskanego od podmiotu powiązanego, o ile finansowanie to zostało wykorzystane bezpośrednio lub pośrednio na transakcje kapitałowe, w tym zwłaszcza objęcie lub nabycie udziałów (akcji), nabycie ogółu praw i obowiązków w spółce niemającej osobowości prawnej, wniesienie wkładów dodatkowych, podwyższenie kapitału zakładowego lub umorzenie udziałów (akcji) własnych w celu ich umorzenia. Docelowo przepis ten miał wyeliminować działania optymalizacyjne w grupach podmiotów powiązanych. W praktyce negatywnie wpłynął na nabywanie udziałów, akcji itp. w podmiotach niepowiązanych, w celach m.in. inwestycyjnych.

W efekcie wskazane wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów po wprowadzonych zmianach nie będzie dotyczyć finansowania dłużnego udzielonego:

a) na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) lub ogółu praw i obowiązków w podmiotach niepowiązanych z podatnikiem; dotyczy to również nabycia kolejnych udziałów (akcji) w podmiotach, w których podatnik wcześniej nabył część udziałów (akcji), w przypadku gdy nabycie kolejnych udziałów (akcji) nastąpi w ciągu 12 miesięcy, licząc od dnia nabycia pierwszych udziałów;

b) przez banki lub przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, z siedzibą w państwie członkowskim UE lub w innym państwie EOG.

Dodatkowo ograniczono wyłączenie do finansowania dłużnego uzyskanego przez spółki lub spółki niemające osobowości prawnej. Przepis w nowym brzmieniu będzie wpływał głównie na transakcje w grupach kapitałowych, natomiast transakcje z udziałem m.in. spółdzielni nie będą objęte wyłączeniem.